Sivrihisar Yüzüğü

Bir gün Nasreddin Hoca’ya sormuşlar: “Hocam, dünyanın ortası neresi?” Hoca hiç düşünmeden eşeğinin ayağının bastığı yeri göstermiş: “İşte tam burası!” “Nereden biliyorsun?” diye üstelemişler. “İnanmıyorsanız ölçün!” Anlatılana göre bu hazırcevap adamın dünyaya gözlerini açtığı yer, Sivrihisar’dır…

Rivayete göre Nasreddin Hoca, Sivrihisar’ın Hortu köyünde doğdu. Kasaba, adını arkasında yükselen sivri kayalıklardan alır; bu kayalıklar uzaktan bakıldığında bir kalenin burçları gibi görünür. Kasabanın ortasında ise 1274’te yapılan Ulu Camii durur; çatısını taşıyan altmış yedi ahşap direğiyle Anadolu’nun Orta Çağ ahşap camilerinin en güzel örneklerinden biridir.

Sivrihisar’ın ovası ise çok daha eski bir hikâyeyi saklar. Yakınlardaki Ballıhisar’da, antik Pessinus’ta, Anadolu’nun ana tanrıçası Kybele’nin kutsal alanı vardı. Anlatılana göre tanrıçayı temsil eden kutsal kara taş, MÖ 204’te Kartaca’yla savaşan Romalılar tarafından Roma’ya götürülmüştü; bir kehanete göre ancak bu taş Roma’ya gelirse savaş kazanılacaktı… Kehanet tuttu mu? Roma savaşı kazandı; gerisini siz düşünün.

Kybele’nin taşından Hoca’nın eşeğine, Selçuklu direklerinden sivri kayalıklara… Sivrihisar, bir ovanın ortasında asırları üst üste yığan bir kasabadır. Hoca’nın dediği gibi, belki de dünyanın ortası gerçekten burasıdır; inanmayan ölçebilir…

Bu kadraj kasabayı, üstündeki sivri kayalıkları ve Pessinus’un ovasına açılan yamaçları gümüşe işliyor. Dünyanın ortası, şimdi avucunuzun ortasında…