Köroğlu Dağı Yüzüğü

“Benden selam olsun Bolu Beyi’ne / Çıkıp şu dağlara yaslanmalıdır…” Asırlardır dilden dile dolaşan bu koşma, bir eşkıyanın değil, bir haksızlığa karşı kalkan başın sesidir. Peki Köroğlu kimdi ve neden koca bir dağ onun adını taşır?

Anlatılana göre Bolu Beyi’nin seyisi Yusuf, beyine bir tay getirir. Tay zayıf, çelimsizdir; bey küplere biner ve cezası pek ağır olur: seyisin gözlerine mil çektirir. Kör babanın oğlu Ruşen Ali o günden sonra Köroğlu diye anılacak, o çelimsiz tay da efsanelerin Kırat’ı olacaktır… Baba oğul dağlara çekilir; bir zamanlar zayıf diye küçümsenen tay, sabırla büyütülür ve günün birinde rüzgârı geçen bir ata dönüşür.

Ve Köroğlu, Çamlıbel’de zalime karşı kalkan bir kılıç, yoksulun yanında duran bir ses olur. Tarihin bu efsanenin neresine ne kadar dokunduğunu tam olarak bilemiyoruz; on altıncı yüzyılda yaşamış bir âşığın koşmalarıyla bir halk kahramanının hikâyesi zamanla birbirine karışmıştır. Fakat şu kesin ki Anadolu’dan Kafkasya’ya, Orta Asya’ya kadar pek çok yerde bir Köroğlu hikâyesi anlatılır; her dil onu biraz kendine benzetir…

Bolu’nun doğusunda yükselen bu volkanik dağ, işte o hikâyenin adını taşıyor. Zirvesi iki bin beş yüz metreye yaklaşan dağın yamaçları sarıçam ve köknarla örtülü; kışın uzun süren karı, yazın serin yaylaları… Sanki koşmadaki gibi, bu dağlar hâlâ bir ok gıcırtısına seda verip seslenmeye hazır bekler. Eteklerinden geçen her yolcu, belki de içinden o koşmayı mırıldanmadan bu dağın gölgesinden çıkamaz…

Bu kadraj, Köroğlu Dağı’nın zirvesini ve ona yaslanan sırtları gümüşe taşıyor. Bolu Beyi’ne selamı ise dağlar iletmeye devam ediyor…