Bolu & Gölcük Yüzüğü

Bir şehrin adı yalnızca “şehir” olabilir mi? Kulağa tuhaf gelse de Bolu’nun adı, anlatılanlara göre, tam olarak budur. Roma döneminde Klaudiopolis, yani Claudius’un şehri diye anılan bu yerleşimin adındaki “polis” sözcüğü, asırlar içinde dilden dile geçerken aşınmış, törpülenmiş ve geriye yalnızca Bolu kalmıştır… İmparatorun adı unutulmuş, şehir ise kendisi olarak kalmıştır.

Bu kadim şehrin tarihine düşen en ilginç notlardan biri de Antinous’tur. Roma İmparatoru Hadrianus’un çok sevdiği bu genç, burada, o zamanki adıyla Bithynion’da doğmuştu. Nil’de genç yaşta boğulduğunda imparator öylesine sarsıldı ki onun adına bir şehir kurdurdu, heykellerini imparatorluğun dört bir yanına diktirdi. Bugün dünyanın büyük müzelerinde Antinous’un yüzüne bakan pek çok kişi, bu yüzün Bolu’dan çıktığını bilmez…

Şehrin güneyinde ise ormanlık tepelerin arasında küçük bir göl saklanır: Gölcük. Köknarlarla ve kayınlarla çevrili bu sakin su, kıyısındaki köşkle birlikte Bolu’nun en sevilen kaçamaklarından biridir. Şehrin telaşından yalnızca birkaç kilometre uzakta, suyun başında vakit sanki biraz daha yavaş akar… Kışın gölün yüzü buz tutar, çevresindeki ağaçlar karla ağırlaşır; yazın ise çimenlere yayılan örtüler, demlenen çaylar ve çocukların kahkahaları suyun kıyısını doldurur.

Bolu’nun ünü ise çoğu zaman sofrasından gelir. Asırlar boyunca konaklara, saraylara, sonra da büyük şehirlerin lokantalarına aşçı yetiştirdiği anlatılan bu topraklar, ustalığı kuşaktan kuşağa aktarmayı bilmiştir. Belki de bir şehrin ruhunu tatmanın en kestirme yolu, onun ocaklarında pişenden bir lokma almaktır…

Ovada uzanan şehir ve güneyinde Gölcük’ü saklayan ormanlık sırtlar, şimdi gümüşün üzerinde yükseliyor. İmparatorun adı silinmiş olabilir; şehir ise hâlâ yerinde duruyor…