Düzce & Konuralp Yüzüğü

Tarihin en büyük komutanlarından biri, hayatının son yıllarında bir sığınak arıyordu. Roma’nın amansızca peşine düştüğü Kartacalı Hannibal, kapıları kendisine açılan her sarayda biraz daha az güvende hissediyordu. Sonunda Bithynia Kralı I. Prusias’ın yanına sığındı… Peki bu kralın adını bir zamanlar taşımış bir tepenin Düzce’de olduğunu biliyor muydunuz?

Düzce’nin hemen kuzeyindeki Konuralp, antik çağda Prusias ad Hypium adıyla anılırdı. Daha önceki adı Kieros olan kenti ele geçiren I. Prusias ona kendi adını vermişti; “ad Hypium” ise yakınından akan Hypios ırmağına bir göndermeydi. Tepenin yamacına yaslanmış antik tiyatrosu, surlarından kalan parçalar ve toprağın altından çıkan sayısız eser, bu kentin bir zamanlar ne denli canlı olduğunu anlatır. Tiyatronun basamaklarına oturup ovaya bakan biri, iki bin yıl önce aynı basamaklarda oturan seyircilerin gözlerinin önündeki manzaranın bugünkünden pek de farklı olmadığını düşünebilir; değişen yalnızca sahnedeki oyundur, bir de seyirciler…

Konuralp adı ise çok daha sonra, Osmanlı’nın kuruluş yıllarında geldi. Osman Gazi’nin alplerinden Konur Alp’in bu toprakları fethettiği anlatılır; böylece bir Bithynia kralının adı yerini bir Türk akıncısının adına bıraktı. Aynı tepe, iki ayrı çağda, iki ayrı fatihin adını taşımış oldu…

Hannibal’e gelince… Romalılar Prusias’tan onu teslim etmesini istediğinde yaşlı komutan, esir düşmektense yanında taşıdığı zehri içmeyi seçti. Tarih bazen en büyük hikâyelerin kapanışını en uzak kıyılarda yazar; Hannibal’inki de Bithynia’da yazıldı… Ve bu kıyılar, o son sayfanın sessiz tanığı oldu.

Düzce ovası ve kuzeyinde yükselen Konuralp tepesi, şimdi avuç içi kadar gümüşe sığıyor. Krallar, komutanlar, akıncılar gelip geçti; tepe ise hâlâ ovaya bakıyor…