Borçka Karagöl Yüzüğü

Türkiye’de kaç Karagöl olduğunu saymaya kalkan biri, pek de işin içinden çıkamasa gerek. Karadeniz’de, Ege’de, Doğu’da… Koyu sulu, ormanlık kıyılı nice göl aynı adı taşır. İşin tuhafı, yalnızca Artvin’de bile iki ayrı Karagöl vardır: biri Şavşat’ın dağlarında, öbürü Borçka’nın ormanlarında.

Borçka Karagöl, ladin ve kayın ormanlarının sardığı bir çanağın dibinde, sanki orman kendine bir ayna yapmış gibi durur. Suları öylesine koyu ve durgundur ki sabahın erken saatlerinde, kıyıdaki ağaçların yansımasıyla kendilerini birbirinden ayırmak neredeyse imkânsızdır. Adının da bu karanlık derinlikten geldiğini tahmin etmek zor değil. Kıyısında yürüyen biri, ormanın sessizliğini bozmamak için adımlarını bile farkında olmadan yavaşlatır.

Göl, Şavşat’taki Sahara Yaylası’yla birlikte Karagöl-Sahara Milli Parkı’nın bir parçasıdır. Göle çıkan yol, köylerin, çay ve fındık bahçelerinin arasından kıvrılarak yükselir; yol boyunca Borçka’nın yeşilinin tonları değişir; son kıvrımda orman birden aralanır ve göl, bir sır gibi karşınıza çıkar… Sonbaharda ise kayınlar sararır, göl kızıl ve sarı bir tabloya dönüşür; ayna, mevsimden mevsime bambaşka bir resmi yansıtır.

Kışın göl donar, orman karın altında susar; baharda ise eriyen karlar yamaçlardan inerek gölü yeniden doldurur. Bazı sabahlar göl sisle örtülür ve ayna, kısa bir süre için kendi yüzünü saklar. Belki de bu yüzden Karagöl hiçbir zaman aynı göl değildir; her mevsim kendini baştan yazar…

Bu kadraj Karagöl’ün çanağını, onu kuşatan ormanlık yamaçları ve çevresindeki yayla sırtlarını avuç içi kadar gümüşe sığdırıyor. Türkiye’nin sayısız Karagöl’ünden biri; ama ormanın kendine yaptığı bu ayna, gümüşte yalnızca bir tane…