Valla Kanyonu Yüzüğü

Bir kanyonun derinliği neyle ölçülür? Metreyle mi, yoksa içine girmeye cesaret edenlerin azlığıyla mı? Valla Kanyonu için ikinci ölçü daha doğru olabilir; çünkü Küre Dağları’nın bu yaban köşesi, Türkiye’nin en zor aşılan kanyonlarından biri olarak bilinir…

Derelerin binlerce yıl boyunca kireçtaşını oyarak açtığı bu yarık, yer yer sekiz yüz metreye varan bir derinliğe ulaşır. Duvarları öyle diktir ki dipte akan suyun sesi yukarıya kolay kolay ulaşmaz; yukarıdan bakan biri ise aşağıdaki dünyanın kendi dünyasından ne kadar uzak olduğunu hayretle fark eder… Kanyonun dibi günün yalnızca birkaç saatinde gün ışığı görür; geri kalan zamanlarda gölgeler, suyun serinliğiyle birlikte kanyonun asıl sahibidir.

Kanyonun içinden geçmek, ancak iyi hazırlanmış ve deneyimli doğa yürüyüşçülerinin işidir. Kayaların üzerinden atlayarak, derenin içinden yürüyerek, yer yer yüzerek ilerlenen bu yolculuk, sabır kadar cesaret de ister. Belki de bu yüzden Valla, pek çok kanyonun aksine hâlâ bakir sayılabilecek bir güzellik taşır; insan eli buraya ancak saygıyla dokunabilir… Yol boyunca karşılaşılan şelaleler, derin gölcükler ve kayaların arasına sıkışmış dev kütükler, yürüyenlere doğanın burada kendi kurallarıyla yaşadığını hatırlatır.

Pınarbaşı’nın köylerinden kanyonun kenarına kadar yürüyenler, orman ile uçurumun birden karşılaştığı o noktada dururlar. Köknarlar, kayınlar, çamlar kenara kadar gelir ve sonra aniden, hiçbir uyarı yapmadan, dünya aşağıya doğru açılır… Seyir noktalarından bakıldığında kanyonun iki duvarı, bir kitabın karşılıklı iki sayfası gibi durur.

Küre Dağları’nın ormanlık sırtları ve Valla’nın derin yarığı şimdi gümüşe işleniyor. Derinliği metreyle ölçmek mümkün; ama hissettirdiklerini ölçmek, hâlâ kimseye nasip olmadı…