İnsuyu Mağarası Yüzüğü

Bir mağaraya girdiğimizde ne ararız? Serinliği mi, karanlığın gizemini mi, yoksa yalnızca kendi merakımızı mı? Burdur’un güneyindeki bir mağarada ise karanlığın içinde insanı bambaşka bir şey karşılar; öyle bir şey ki bu kuru, taşlık tepelerin altında olabileceği kimsenin aklına gelmez…

İnsuyu’nda karşılaştığımız şey sudur. Burdur’un güneyindeki bu mağara, yerin altında birbirine bağlanan galerileri ve içindeki yeraltı gölleriyle tanınır; Türkiye’de turizme açılan ilk mağaralardan biridir. Tavandan sarkan sarkıtlar ile yerden yükselen dikitler binlerce yıldır damla damla, sabırla birbirine uzanır; kimi buluşmuş, kimi hâlâ birkaç santimetre uzaktan birbirini bekler… Galerilerde yürürken tavandan düşen damlaların sesi, sessizliğin içinde bir saatin tıkırtısı gibi yankılanır; her damla, binlerce yıllık bir işin yalnızca bir anıdır.

Mağaranın suyuna halk arasında şifa atfedilir; özellikle şeker hastalığına iyi geldiğine inanılır. Bu inancın bilimsel bir karşılığı var mı, orasını bilemeyiz; ama karanlığın içinde, sessizlikte kıpırtısız duran bir gölün insana bir tür dinginlik verdiği kesin…

Mağaranın üstünde ise Katrancı tepeleri uzanır; yukarıdaki kuru ve taşlık yamaçlara bakarak ayaklarımızın altında göllerle dolu bir dünya saklandığını tahmin etmek hiç kolay değildir. Anadolu’nun kireçtaşı tepeleri, en güzel sırlarını hep böyle, görünmeyen yerlerde saklar.

Karanlığın içinde saklanan sular… Mağaranın saklandığı Katrancı tepeleri ve çevresindeki sırtlar şimdi gümüşün üzerinde yükseliyor; altında sessiz göller taşıyan bir toprağın yüzü, avuç içi kadar bir yerde…