Yamanlar & Karagöl Yüzüğü

Sonsuza dek susuz ve aç kalmak, hem de suyun ve meyvenin tam burnunuzun dibinde durduğu bir yerde… Mitolojinin en ağır cezalarından birini bilirsiniz: Tantalos’un cezası. Tanrıları sınamaya kalkan bu kral, yeraltında boğazına kadar suyun içinde bekletilir; eğilip içmek istediğinde su çekilir, uzanıp meyveyi koparmak istediğinde dallar yükselir. “Tantalos işkencesi” deyimi de oradan kalmadır…

Peki Tantalos kimdi, nerede hüküm sürmüştü? Antik anlatılara göre İzmir ile Manisa arasında yükselen Sipylos dağlarının kralıydı. Yamanlar’ın zirvesine yakın, ormanın ortasında karanlık bir ayna gibi duran Karagöl için anlatılan efsanelerden biri de bu yüzden onun adını anar: rivayete göre kralın şehri bir gün yerin dibine batmış, yerinde de bu göl belirmişti… Efsane doğru mudur bilinmez; ama gölün koyu, dipsiz görünen suyuna bakınca insan bu hikâyeye inanmaya pek de gönülsüz olmuyor.

Karagöl’ün adı renginden gelir: çamların gölgesi ve yamaçların koyu kayaları, suyu neredeyse siyaha boyar. Kıyısında yürüyenlerin, piknik sepetlerini açanların sesleri bile gölün sessizliğini pek bozamaz; su, bütün sesleri kendi karanlığında yutar gibidir… Yamanlar ise İzmirlilerin kuşaklar boyu yazın serinliğe kaçtığı dağdır; körfezin sıcağında bunalan şehir, kuzeyindeki bu yamaçlara bakıp derin bir nefes alır.

Gelin bir de sırtlardan aşağıya bakalım: bir yanda körfezin mavi kıvrımı, öbür yanda kuzeye, ovaya inen yamaçlar, ortada ormanın içine gizlenmiş karanlık göl… Tantalos, uzanıp da ulaşamadığı her şeyle cezalandırılmıştı.

Bu kadraj, Yamanlar Dağı’nın sırtlarını ve zirvesine yakın Karagöl’ün çanağını gümüşe taşıyor. Tantalos’un bir türlü ulaşamadığı gibi değil; bu kez dağ, avucunuzun içinde…