Şirince Yüzüğü

Bir köyü kötü gözlerden korumanın en kestirme yolu nedir? Anlatılanlara göre buranın eski sakinleri bu soruya pek ilginç bir cevap bulmuştu: köylerine çirkin demek… Rivayet odur ki Efes’ten ayrılıp bu tepelere sığınanlar, kimse gelip yerleşmeye heves etmesin diye yurtlarına “Çirkince” adını verdiler. Güzelliği saklamanın bundan daha zekice bir yolu var mıdır, bilemiyoruz; ama uzun zaman işe yaradığı kesin. Ne de olsa kimse çirkin bir köyü merak edip de yolunu buraya düşürmezdi…

1920’lerde köyü ziyaret eden İzmir valisi, bu kadar güzel bir yere böyle bir adın yakışmayacağına karar verip adını Şirince olarak değiştirdi. Böylece Çirkince’nin sırrı da resmen ifşa olmuş oldu… Nüfus mübadelesiyle köyün sakinleri değişti; Rumeli’den gelen yeni hayatlar aynı taş evlerin kapısını açtı, aynı bağları budadı, aynı çeşmelerden su içti. Köy ise yamaca tutunmuş beyaz evleri ve kırmızı kiremitleriyle hep aynı sessiz güzelliği korudu.

Şirince’nin şöhreti bu sessizliğe rağmen epey gürültülü anlar da yaşadı. 2012’nin Aralık ayında, dünyanın sonunun geleceğine inananlar kıyametten kurtulacak yerin burası olduğuna dair bir söylentinin peşine takılıp köye akın etmişti. Dünya bitmedi; ama o gün köyde oturacak bir yer bulabilenlerin kendilerini gerçekten kurtulmuş hissettiği anlatılır… Bugün aynı yamaçlarda bir de matematik köyü kurulu; bir zamanlar çirkin denerek saklanan bir yerde gençlerin sayıların güzelliğini araması, tarihin ince bir şakası olsa gerek.

Bağlarla örtülü tepeler ve aralarına saklanmış köyün oturduğu yamaç, şimdi gümüşün üzerinde yükseliyor. Güzelliği saklamak için ona çirkin diyenlerin köyü, bu kez hiç saklanmadan parlıyor…