Sığacık & Teos Yüzüğü

Şarabı, aşkı ve yaşlanmanın tatlı hüznünü şiirlerine konu eden Anakreon’u bilir misiniz? Antik dünyanın en sevilen lirik şairlerinden biri olan Anakreon, tam da burada, Sığacık’ın yanı başındaki Teos’ta doğmuştu. Bir şarap şairinin Dionysos’un şehrinde doğması tesadüf müdür, yoksa kaderin bir cilvesi mi; buna siz karar verin…

Çünkü Teos, gerçekten de Dionysos’un şehriydi. Mimar Hermogenes’in tasarladığı Dionysos Tapınağı, bu tanrıya adanmış en büyük tapınaklardan biriydi; üstelik antik dünyanın gezgin oyuncularını, müzisyenlerini bir araya getiren Dionysos sanatçıları birliği de uzun süre bu şehirde toplandı. Anlaşılan o ki Teos’ta şiir, müzik ve şarap birbirinden hiç ayrılmamıştı…

Ama bu neşeli şehrin de zor günleri oldu. Antik kaynakların anlattığına göre Persler kapıya dayandığında Teoslular gemilerine binip Trakya kıyısına göç etmiş ve orada Abdera’yı kurmuştu. Sonra zaman geçti, bir kısmı geri döndü; komşuları Foçalılar gibi onlar da bu kıyıdan kopamamıştı. Abdera ise sonraları Demokritos gibi bir filozof yetiştirecekti; yani Teosluların zorunlu göçü bile düşünce tarihine bir armağan bırakmıştı. Ege’nin bu kıyılarında memleket özlemi, anlaşılan, en eski hastalıklardan biriydi…

Bugün Teos’un sütunları zeytin ağaçlarının arasında sessizce uyurken, hemen yanındaki Sığacık kendi küçük dünyasını sürdürüyor: kale surlarının içine sığmış taş evler, sabah limana dönen balıkçı tekneleri, bahçelerde olgunlaşan mandalinalar… İnsan burada Anakreon’un neden aşktan ve şaraptan başka bir şey yazmadığını daha iyi anlıyor.

Kale içindeki sakin liman, Teos’un uzandığı yarımada ve çevresindeki alçak tepeler şimdi gümüşte yeniden kabarıyor. Dionysos’un şehrinden geriye kalan en güzel şey belki de budur: hiç acele etmeyen bir kıyı…