Bozdağ & Gölcük Yüzüğü

Bir dağın hakemlik yaptığını hiç duydunuz mu? Ovidius’un Dönüşümler’inde anlattığına göre keçi ayaklı Pan bir gün kamış kavalıyla Apollon’un lirine meydan okur; bu iddialı müzik yarışmasında hakem olarak da Tmolos Dağı’nın tanrısı seçilir. Tmolos, yani bugün Bozdağ dediğimiz, Ege’nin bu heybetli çatısı…

Dağ, Apollon’un lirini dinledikten sonra hiç tereddüt etmeden kararını verir: kazanan Apollon’dur. Herkes bu karara boyun eğer; bir kişi hariç. Frigya Kralı Midas, Pan’ın kavalını daha güzel bulduğunu söyleyince öfkelenen Apollon onun kulaklarını eşek kulağına çevirir… Sonrası malum: Midas kulaklarını sarığının altına saklar, sırrı bilen berberi ise dayanamayıp onu toprağa açtığı bir çukura fısıldar; orada biten sazlar da rüzgâr her estiğinde aynı cümleyi tekrarlar. Bir hakemin kararına itiraz etmenin bedeli, anlaşılan, antik çağda da epey ağırdı.

Bozdağ’ın yamaçlarından doğan Paktolos, yani bugünkü Sart Çayı ise bir başka Midas hikâyesinin nehridir. Dokunduğu her şeyin altına dönüşmesinden bıkan Midas bu sulara girip lanetinden kurtulmuş, altın da nehrin kumlarına karışmıştı. Lidya’nın efsanevi zenginliği, rivayete göre, işte bu kumlardan gelir… Sart Çayı bugün de aynı yamaçlardan inip antik Sardes’in yanından geçerek ovaya ulaşır.

Bugün 2.159 metrelik zirvenin altında Gölcük yaylası uzanır: yazın serinliğine sığınılan, kışın kara gömülen bir göl ve onu saran yamaçlar. Ödemiş’ten yukarı kıvrılan yollar, asırlardır aynı dağa, aynı serinliğe çıkar. Yazın yayla evlerinin bacaları tüter; kış geldiğinde ise aynı yamaçlar kayakçılara açılır.

Bozdağ’ın sırtları ve eteğindeki Gölcük yaylası, şimdi gümüşün üzerinde yükseliyor. Hakemliğini yapan dağın kararına bir daha kimse itiraz etmesin diye, bu kez sesini değil, şeklini taşıyoruz…