Giresun Kalesi & Adası Yüzüğü

Bir meyvenin adını bir şehirden aldığını söyleseler inanır mıydınız? Giresun’un eski adı Kerasous’tur ve rivayete göre kirazın pek çok dildeki adı da buradan doğmuştur. Anlatılana göre Romalı komutan Lucullus, Pontus Kralı Mithridates’e karşı kazandığı zaferin ardından bu kıyıların kiraz fidanlarını Roma’ya götürmüş; kiraz da oradan bütün Avrupa’ya yayılmıştı… Yani bugün dünyanın bir ucunda kiraz yiyen biri, belki de hiç bilmeden Giresun’a bir selam gönderiyordur.

Şehrin kalesi, denize uzanan bir yarımadanın tepesinde durur; hem limanı hem de açıktaki adayı gözetler. Giresun Adası ise bu kıyının en meşhur adasıdır ve onun da kendi efsanesi vardır. Antik çağın yazarları ona Aretias, yani Ares’in adası derdi. Rivayete göre adada Amazon kraliçelerinin yaptırdığı bir Ares tapınağı vardı; Argonotlar da buraya uğradıklarında, tüylerini ok gibi fırlatan kuşları kalkanlarına vurdukları gürültüyle kaçırmışlardı…

Adaya duyulan o kadim saygı, bugün bile tam olarak unutulmuş değildir. Her mayıs Aksu şenliklerinde teknelerle adanın çevresine gidilir, dilekler dilenir, bereket için dualar edilir. Kimilerine göre bu şenlik, adanın çok eski inançlarının bugüne ulaşan bir yankısıdır; tapınağın tanrısı değişmiş, ama denizin ortasındaki bu küçük yeşil adaya duyulan hayranlık yerinde kalmıştır.

Kalenin tepesinden bakıldığında şehir, yarımadanın iki yanına yaslanmış gibidir; bir yanda liman, öbür yanda açık deniz… Yamaçları süsleyen fındık bahçeleri ve eski evler, sanki bu tepeye tırmanmak için sıraya girmiştir. Ve denizin ortasında küçük yeşil ada, hep aynı yerde, asırlardır aynı efsaneyi saklayarak durur.

Bu kadraj kalenin oturduğu yarımadayı, şehrin denize inen yamaçlarını ve açıktaki adayı gümüşe taşıyor. Kirazı Roma’ya gönderen kıyı, şimdi kendisi bir hatıra olarak yola çıkıyor…