Denizli Yüzüğü

Bir şehri bir horozun sesiyle tanımak mümkün müdür? Denizli için cevabımız şüphesiz evet. Uzun, bitmek bilmeyen ötüşüyle bilinen Denizli horozu asırlardır bu ovanın sabahlarını açar; öyle ki şehrin simgesi olmuş, heykelleri dikilmiş bir horozdur o. Başka hangi kuş, bir şehrin adıyla bu kadar bütünleşebilmiştir ki?

Şehrin adına gelince; en çok anlatılan yoruma göre “Denizli” adı denizden değil sularından gelir, bol pınarlı, bol akarsulu anlamında… Çökelez ile Honaz arasındaki bu ovaya bakınca pek de haksız sayılmaz. Orta Çağ’da ise şehir Ladik adıyla anılıyordu ve 14. yüzyılda buraya uğrayan İbn Battuta, kentin altın işlemeli pamuklu kumaşlarını bir daha kolay kolay unutamayacağı bir hayranlıkla anlatmıştı.

Aslına bakarsak o kumaşların ipliği hiç kopmadı. Dokuma tezgâhlarının tıkırtısı asırlar boyunca bu ovada sürdü; bugün Denizli, bezleri, havluları ve dokumalarıyla dünyanın dört bir yanına kumaş gönderen şehirlerden biridir. Horozun sesi sabahı, tezgâhın sesi günü, Honaz’dan esen serinlik ise akşamı getirir…

Belki de bir şehri tanımanın en güzel yolu, onu dinlemektir; bir horozun ötüşünü, bir mekiğin gidip gelişini, bir pınarın şırıltısını… Denizli, bunların hepsini aynı ovada, aynı sabırla söyler.

Bu kadraj, Çökelez’in yamaçlarından Honaz’ın eteklerine uzanan ovayı ve şehrin yayıldığı düzlüğü gümüşe sığdırıyor. Belki bir sabah, gümüşün kıvrımlarından uzun bir horoz ötüşü duyarsınız…