Yüzen Adalar Yüzüğü

Bir adanın adresi değişebilir mi? Haritalara bakarsanız adalar, denizin ya da gölün ortasında yerinden hiç kıpırdamayan noktalardır; onlara bir ad verilir, yerleri bir kıyıya göre tarif edilir… Oysa Bingöl’ün Solhan ilçesindeki bir gölde, haritacıları pek de mutlu etmeyecek bir hadise yaşanır.

Bu gölde adaların adresi gerçekten değişir. Kıyıdaki bitkilerin kökleri, sazlar ve yıllar içinde biriken turba birbirine sımsıkı tutunarak suyun üzerinde yüzen küçük adacıklar oluşturmuştur. Rüzgâr estikçe bu adalar yavaş yavaş yer değiştirir; sabah bir kıyıda gördüğünüz ada, akşam gölün öbür ucunda karşınıza çıkabilir. Kimi birkaç metrekarelik bir sal kadar küçüktür, kimi ise üzerinde birkaç kişinin rahatça durabileceği kadar geniştir. Burada bir adaya randevu vermek, anlaşılan o ki biraz cesaret ister.

Adaların üzerinde otlar biter, küçük çalılar kök salar; bazılarının üstüne çıkıp gölde bir sal gibi dolaşmak bile mümkündür. Çevrenin insanları bu adaları çocukluklarından beri bildikleri eski dostlar gibi anar; her biri kendi hâlinde, ama hepsi aynı gölün misafiri… Kıyıda oturup bir adanın yavaşça süzülüşünü izlemek, sabır isteyen ama insanı tuhaf biçimde dinlendiren bir seyirdir.

Aslına bakarsak bu göl bize tuhaf bir özgürlük dersi verir: kökleri toprağa değil, birbirine tutunan bir yaşam. Tek başına yüzen ama yan yana duran adalar; her biri kendi yolunda, ama hiçbiri ötekinden büsbütün kopmadan…

Bu kadraj, adaların süzüldüğü gölü ve onu kuşatan Solhan’ın dalgalı sırtlarını gümüşe işliyor. Adalar yer değiştirmeyi sürdürüyor; ama bu kez, gümüşün üzerinde, göl de sırtlar da olduğu yerde kalıyor…