Kapıdağ Yarımadası & Erdek Yüzüğü

Argonotlar, altın postu aramak için Karadeniz’e doğru yola çıktıklarında, yolları Marmara’nın ortasındaki dağlık bir yarımadaya düştü. Orada onları Kyzikos adında genç bir kral karşıladı; ağırladı, doyurdu, yolcu etti… Fakat gece çıkan bir fırtına gemilerini aynı kıyıya geri sürükledi ve karanlıkta birbirini tanımayan dostlar, düşman sanıp çarpıştılar. Sabah olduğunda, İason’un elinden ölen kralın kendi ev sahipleri olduğu anlaşıldı…

Anlatılır ki genç kralın eşi Kleite bu acıya dayanamaz; perilerin onun için döktüğü gözyaşları da bir pınara dönüşür ve o pınar kraliçenin adıyla anılır. Yani Kapıdağ’ın hikâyesi, bir yanlış anlamanın, bir fırtınanın ve bir pınarın hikâyesidir… Kralın adını taşıyan Kyzikos şehri ise asırlarca Marmara’nın en zengin şehirlerinden biri oldu; darp ettiği sikkeler bütün antik dünyada el değiştirdi. İmparator Hadrianus zamanında burada yükselen dev tapınağın kalıntıları, antik çağın bu şehre verdiği önemi hâlâ fısıldar.

Bir zamanlar Kapıdağ bir adaydı; eskiler ona “ayı adası” anlamına gelen Arktonnesos derdi. Karaya köprülerle, setlerle bağlanan ada, zamanla bu setlerin iki yanına dolan kumlarla karaya kavuştu ve bugünkü yarımada ortaya çıktı… Dağlık yarımadanın eteğindeki Erdek ise koyunun sakin suları ve karşısındaki adalarla yazların vazgeçilmez kasabalarından biri; kumsalında yürüyenlerin pek azı, ayaklarının altındaki kumun bir adayı karaya bağladığını düşünür. Kapıdağ’ın granit ocakları ise bugün de işler; dağ, kendi taşını asırlardır cömertçe paylaşır.

Bu kadraj Marmara’ya uzanan dağlık yarımadayı, Erdek koyunu ve Kyzikos’un toprağını gümüşe taşıyor. Fırtına dindi, kral çoktan unutuldu; ama Kleite’nin pınarı gibi bu kıyıların hikâyesi de akmaya devam ediyor; ada iken yarımada olmuş bir dağın sabrıyla…