Herekol Dağı Yüzüğü

Bir şehrin çatısı neresidir? Evlerinin kiremitli damları mı, yoksa ufukta her sabah ilk güneşi karşılayan, her akşam son ışığı uğurlayan o uzak doruk mu? Siirtlilere sorarsanız cevap tereddütsüz gelir: Herekol… Şehirden bakıldığında bile karlı başıyla göğe dayanan bu dağ, bir evin çatısı gibi bütün bir ili tepeden örter. Siirt’in en yüksek noktası, aynı zamanda en sessiz noktasıdır.

Herekol Dağı, 2.990 metreyle Siirt’in en yüksek zirvesidir ve Pervari’nin üzerinde yükselir. Kışın uzun süre karla kaplı kalan bu dağ, baharda yamaçlarından inen derelerle çevresindeki vadileri besler. Yamaçlarında yaz boyunca açan çiçekler Pervari’nin bilinen balına da tadını verir; yani Herekol yalnızca bir manzara değil, aynı zamanda bir sofradır… Zirveye çıkanlar açık havalarda dağların birbirini izleyerek ufka doğru alçaldığı, sıra sıra uzanan bir manzarayla karşılaşır.

Bu dağların yamaçlarında hayat mevsimlerin ritmine göre akar. Yazın yaylalara çıkılır, sürüler otlatılır, arılar çiçekten çiçeğe koşar; kışın ise köyler karın altında sessizliğe gömülür; kar suları ise yaz ortasına kadar derelere can verir. Herekol’ün eteklerinde yaşayanlar için dağ hem bir koruyucu hem de bir sınavdır… Bu kadar yüksek bir çatının altında yaşayanların gökyüzüyle özel bir dostluk kurması da pek şaşırtıcı olmasa gerek.

Gelin, bir sabah vakti Herekol’ün eteğinde durup dinleyelim. Güneş zirveyi önce altına, sonra gümüşe boyar; kuşlar seher vakti ötmeye başlar, dereler karın erimesiyle çoğalır… Bir çatının altında uyanmak, belki de en çok böyle bir sabahı anlatır.

Herekol’ün zirvesi ve Pervari’ye inen yamaçları bu kadrajda gümüşe işleniyor. Siirt’in çatısı, bu kez avucunuzun içinde…