Alahan Manastırı Yüzüğü

Bir insan dünyadan el etek çekmek istese nereye gider? Kimi çöle, kimi bir adaya, kimi de bir dağın yamacına… MS 5. yüzyılda bir grup keşiş, cevabını Toroslar’ın kalbinde, Göksu Vadisi’ne bin iki yüz metre yükseklikten bakan sarp bir yamaçta buldu. Ve oraya, gökyüzüyle vadi arasında asılı duran bir manastır kurdular: Alahan.

Alahan, kaya yüzüne yaslanan bir dizi yapıdan oluşur; keşişlerin barındığı mağaralar, bir vaftizhane, taş döşeli bir yol ve iki kilise… Batıdaki kilisenin kapısındaki kabartmalar, yüzyıllardır aynı sessizlikle İncil’in dört yazarını ve başmelekleri anlatır. Doğudaki kilise ise Bizans mimarisinin günümüze en iyi ulaşmış örneklerinden biri sayılır; kubbesini taşıyan sütunlar, bu yamaçta bin beş yüz yılı aşkın süredir aynı yükü sabırla taşıyor.

Keşişlerin misafir sevmediğini düşünmek yanlış olur; bu yamaca tırmanan misafirin zaten pek az olduğunu düşünmek daha doğru olsa gerek… Yine de manastırın önündeki taş yol, buraya gelenlerin, ister hacı ister yolcu olsun, bir süre durup vadiyi seyretmesi için yapılmış gibidir. Aşağıda Göksu kıvrılır, karşıda dağlar kat kat uzanır; insan ister istemez sesini alçaltır.

Dünyanın gürültüsünden kaçmak için seçilen bu yamaç, bugün de aynı sükûneti saklıyor. Taşın arasına sinmiş dualar mı, vadiden yükselen rüzgâr mı, yoksa yalnızca bin iki yüz metrenin verdiği o berrak hava mı; burada insanı susturan şeyin ne olduğunu kesin olarak söylemek zor…

Göksu Vadisi’nin derin kıvrımları ve manastırın tutunduğu sarp yamaç şimdi gümüşe işleniyor. Dünyadan el etek çekmek isteyenlerin seçtiği o sessiz yer, bu kez avucunuzun içinde…