Kapuzbaşı Şelaleleri Yüzüğü

Çok becerikli birine ne deriz? “Taştan su çıkarır.” Olmazı olduranlara söylediğimiz bu söz, Kayseri’nin Yahyalı ilçesinde bir deyim olmaktan çıkar ve gözlerimizin önünde gerçeğe dönüşür… Çünkü Kapuzbaşı’nda su, gerçekten de taştan çıkar. Hem de öyle bir çıkar ki, gören herkes bir süre konuşmayı unutur.

Aladağlar’ın doğu yamaçlarında, dik bir kaya duvarının ortasından fışkıran şelaleler, Zamantı Irmağı’nın vadisine doğru dökülür. Dağın içindeki kireçtaşı, eriyen karların ve yağan yağmurların sularını bir sünger gibi emer, yeraltındaki gizli yollarında biriktirir ve bir gün kayanın yüzünden, yüksekten, köpük köpük dışarı salıverir. Bahar gelip karlar eridiğinde şelalelerin gürlüğü daha da artar; kayanın içinde saklanan bir orkestra, sanki birden çalmaya başlar…

Yahyalı kanyonunun dar ve derin yamaçları, bu suyun sesini yankılayarak büyütür. Bozkırın sarısına alışmış gözler için pek inanılmaz bir manzaradır bu; bir yanda çıplak, sert kayalar, öbür yanda yemyeşil bir vadi… Suyun sesiyle rüzgârın sesi birbirine karışır ve insan bir an, bu sesin taştan mı, sudan mı, yoksa dağın kendisinden mi geldiğini ayırt edemez. Kanyonun dibinde ise Zamantı, bu şelalelerin getirdiği suyla büyüyerek yoluna devam eder…

Taştan su çıkarmak zordur deriz; ama Kapuzbaşı’nda taş, suyunu asırlardır cömertçe verir… Bu kadraj, Aladağlar’ın kayasından fışkıran şelaleleri ve Yahyalı kanyonunu gümüşe akıtıyor; taştan çıkan suyun hikâyesi, bu kez gümüşten…