Ahır Dağı Yüzüğü

Dondurmanın bıçakla kesilip çatalla yendiği başka bir yer biliyor musunuz? Kahramanmaraş’ta bu, gayet sıradan bir sahnedir. Maraş dondurmasının o kendine özgü, uzayan, neredeyse çiğnenen dokusu; dağ orkidelerinin kökünden elde edilen salepten ve keçi sütünden gelir. Rivayete göre bu sütün lezzetinin sırrı da şehrin hemen kuzeyinde yükselen dağda saklıdır: Ahır Dağı.

Ahır Dağı, iki bin üç yüz metreyi aşan zirvesiyle şehrin üzerinde bir çatı gibi durur. Yamaçlarında kekik, adaçayı, orkideler ve sayısız dağ çiçeği yetişir; bu çiçeklerle beslenen keçilerin sütünün de başka bir tadı olduğu söylenir… Bir dondurmanın lezzetini bir dağın çiçeklerine bağlamak ilk bakışta abartı gibi gelebilir; ama bir kaşık tattıktan sonra itiraz edecek pek fazla kişi kalmasa gerek.

Dağ, şehrin hem koruyucusu hem de su kaynağıdır. Kışın zirveleri karla kaplanır, bahar geldiğinde eriyen karlar yamaçlardan süzülerek şehrin çeşmelerine, bahçelerine ulaşır. Yazın ise ovanın sıcağından kaçanlar dağın serin yaylalarına sığınır. Kahramanmaraşlılar için Ahır Dağı, pencereden her sabah bakılan, mevsimden mevsime renk değiştiren eski bir dost gibidir. Sabahın erken saatlerinde zirveden inen ince bir sis, şehrin üzerine bir örtü gibi serilir; güneş yükseldikçe örtü kalkar ve dağ yeniden bütün heybetiyle görünür.

Şehirle dağ arasındaki bu yakınlık, belki de Maraş’ın karakterini anlatır: sert ama cömert, yüksek ama ulaşılabilir… Tıpkı bıçakla kesilen ama ağızda eriyen o dondurma gibi. Dağın sabrı şehre, şehrin sıcaklığı da dağa geçmiştir sanki.

Ahır Dağı’nın kütlesi, zirveye doğru yükselen sırtları ve şehre inen yamaçları şimdi gümüşün üzerinde yükseliyor. Kahramanmaraş’ın çatısı, bu kez avucunuzun içinde…