Göynük Yüzüğü

“Peder ne der, kader ne der…” Yaramazlık yapan küçük Mehmed’e kızıp “Senden adam olmaz!” diyen II. Murad’a bu cevabı veren lala Akşemseddin, bildiğimiz gibi haklı çıkmıştı. Peki o şehzadeyi Fatih yapan hocanın son durağı neresiydi? Bolu’nun batısında, iki yamaca dizilmiş evleriyle bir vadinin içine saklanmış Göynük…

Akşemseddin yalnızca Fatih’in hocası değildi; aynı zamanda tıpla uğraşan bir âlim, bir mutasavvıftı. İstanbul kuşatmasının en zor günlerinde sultana mektuplar yazıp onu yüreklendirdiği, fetihten sonra da Eyüp Sultan’ın kabrinin yerini gösterdiği anlatılır. Hastalıkların gözle görülmeyen tohumlar gibi insandan insana geçtiğini asırlar önce yazması da onunla ilgili en çok anılan bilgilerdendir…

Fetihten sonra İstanbul’un şatafatı yerine Göynük’ün sessizliğini seçen âlim, ömrünün sonunu burada geçirdi ve buraya defnedildi. Bugün kasabanın ortasındaki türbesi, bir çağı açan fethin arkasındaki sessiz aklı hatırlatır gibi, mütevazı bir şekilde durur… Anlatılanlara göre fetihten sonra İstanbul’da kalması için yapılan ısrarları geri çevirmiş, dünyanın gürültüsünden uzak bir köşe aramıştı. Bir çağ açan hükümdarın hocasının en sonunda bir vadinin sükûnetini seçmesi, belki de öğrencisine verdiği son derstir; Göynük de bu dersi asırlardır ezberinde tutar…

Göynük’ün evleri ise vadinin iki yamacına öyle bir düzenle dizilmiştir ki, sanki birbirlerinin manzarasını kapatmamak için sırayla yer açmışlardır. Ahşap cumbalar, kiremit çatılar, dar sokaklar… Kasabayı yukarıdan seyreden biri, zamanın burada durup Akşemseddin’in bıraktığı sükûnete saygı gösterdiğini düşünebilir.

İki yamacın arasındaki vadi ve kasabayı kucaklayan tepeler şimdi gümüşün üzerinde. Peder ne der, kader ne der; ama bu vadi, asırlardır aynı sükûneti söyler…