Kızlarsivrisi Yüzüğü

Everest’e neden tırmanmak istediği sorulduğunda George Mallory’nin verdiği cevap, dağcılık tarihinin en kısa ve en meşhur cevabıdır: “Çünkü orada.” Peki Akdeniz’in hemen yanı başında, denize bu kadar yakın bir yerde üç bin metreyi aşan bir zirve bulunsa, ona tırmanmak için başka bir sebebe ihtiyacımız olur muydu?

Kızlarsivrisi, Beydağları’nın çatısıdır; üç bin seksen altı metrelik kireçtaşı tepesiyle Elmalı ovasının üzerinde yükselir. Akdeniz’e en yakın üç bin metre olan dağ, yılın büyük bölümünde karla örtülür; zirveye çıkanlar bir yanda ufka kadar uzanan denizi, öbür yanda içeriye doğru sıralanan yaylaları aynı anda görür. Adındaki “sivri” sözcüğü ise, uzaktan bir kez bakınca ne demek istediğini hemen anlatır…

Dağın eteklerinde uzanan Elmalı, adını hak edercesine elma bahçeleriyle ünlüdür. Yakınındaki Çığlıkara’da ise Anadolu’nun en görkemli sedir ormanlarından biri yükselir; asırlık sedirler karın ağırlığı altında bile dimdik durur. Bu yaylalar asırlarca Yörüklerin göç yoluydu; yazın sürüler serin yamaçlara çıkar, kışın yeniden kıyıya inerdi… Keçi kılından dokunan kara çadırlar, o günlerde dağın yamaçlarında uzaktan birer nokta gibi belirir; akşam olunca her birinden ince bir duman yükselirdi.

Elmalı’nın toprağı yalnızca elmayı değil tarihi de saklar. 1980’lerde bu çevrede bulunup kaçakçılarla yurt dışına çıkarılan antik sikkeler, yıllar süren bir mücadelenin ardından 1999’da yurda geri döndü; Elmalı Hazinesi adıyla bilinen bu sikkeler, bir dağ ilçesinin adını dünyanın müzelerine duyurdu.

Çünkü orada… Bu kadraj; Kızlarsivrisi’nin sivri zirvesini, çevresindeki kireçtaşı sırtları ve Elmalı’ya inen yamaçları gümüşün üzerinde yükseltiyor.