Köprülü Kanyon Yüzüğü

Bir köprü kaç yıl çalışır? Mühendisler bugün bu soruya hesaplarla, yüzyıllık ömürlerle cevap verir. Oysa Toroslar’ın içinde, iki bin yıla yakın bir süredir görevini hiç aksatmayan bir köprü var; üstünden geçen ayaklar değişmiş, altından akan su değişmiş, ama o hep aynı yerde durmuş…

Köprülü Kanyon’a adını veren köprü, Roma’dan kalma Oluk Köprüsü’dür. Tek kemeriyle kanyonun iki yakasını birleştiren bu köprü, asırlardır yalnızca yolcuları değil, yayla yolundaki köylüleri, keçi sürülerini ve katırları da taşır; yani emekliye ayrılmayı hiç düşünmemiş bir işçidir. Kemerin altında ise Köprüçay’ın serin, yeşil suları, Toroslar’ın içinden oyarak açtığı kanyonda köpürerek akar.

Kanyonun yamaçlarında Anadolu’nun en güzel doğal servi ormanlarından biri yükselir; dimdik, koyu yeşil ağaçlar kayaların arasına tutunarak göğe uzanır. Yazın ırmağın köpüklü sularında rafting botları kayarken, yukarıdaki dağların arasında, Spartalıların kurduğu anlatılan antik Selge’nin tiyatrosu gizlenmiş bekler. Hem kürek çekip hem tarihin fısıltısını dinlemek isteyenler için bundan daha iyi bir vadi zor bulunur…

Kanyon bugün bir milli parkın içindedir. Sabahın erken saatlerinde, botlar henüz suya inmeden önce kıyıya inerseniz, yalnızca suyun sesini duyarsınız; gelin, bir an o sesi dinleyelim… Aynı ses, köprüyü yapan ustaların da kulağındaydı. Irmağın suyu yazın bile buz gibidir; botlardan düşenlerin çığlıkları ise bu serinliğin en dürüst tanığıdır…

Su her an değişir; ama aynı köprünün üstünden, asırlar sonra yine geçilir. Bu kadraj; Köprüçay’ın Toroslar’da açtığı derin yarığı, çevresindeki sarp sırtları ve ormanlık yamaçları gümüşe işliyor…