Kazankaya Kanyonu Kolyesi

Bozkırın düz ovalarında yürürken toprağın birdenbire ayağınızın altından çekildiğini düşünün… Yozgat’ın Aydıncık ilçesinde, sarı tarlaların arasında aniden açılan o derin yarığın kenarına varanlar tam olarak bunu yaşar. Peki bir ırmak, kayayı bu kadar derinden yarmak için ne kadar sabretmek zorundadır?

Çekerek Irmağı, Yeşilırmak’a kavuşmak için çıktığı yolculukta binlerce yıl boyunca aynı yatağı oymuş ve Kazankaya Kanyonu’nu açmıştır. Dar ve derin yamaçların arasından kıvrıla kıvrıla akan ırmağın sesi kanyonun duvarlarına çarpıp yankılanır; yukarıdan bakıldığında, bozkırın ortasına keskin bir bıçakla açılmış bir yarık gibi görünür… Irmak bu yarığı açarken hiç acele etmemiş, hiç yorulmamış; yalnızca akmaya devam etmiş.

Adındaki kazan, belki de kayaların arasında döne döne köpüren sulardan gelir; kim bilir… Bozkırın sessizliğine alışmış gözler için Kazankaya beklenmedik bir sürprizdir: düz ovaların arasında birden karşınıza çıkan dik yamaçlar, derin kıvrımlar ve bir ırmağın sabırla yazdığı bir hikâye… Kanyonun kenarında durup aşağıya baktığınızda, zamanın kayaya bıraktığı izleri katman katman okuyabilirsiniz. Burada zaman yıllarla değil, kayanın katmanlarıyla ölçülür…

Biz insanlar bir işin sonucunu görmek için sabırsızlanırız; ırmak ise sonucu hiç merak etmeden akar… Bu kadraj, Çekerek Irmağı’nın açtığı dar kanyonu ve iki yanındaki yamaçları gümüşe oyuyor; sabrın, zamanın ve suyun ortak eseri olarak…