Kaş & Meis Kolyesi

Gabriele Salvatores’in Oscar ödüllü ‘Akdeniz’ filmi, “Kaçmakta olan herkese” ithafıyla biter. Filmde İkinci Dünya Savaşı sırasında küçük bir Yunan adasına çıkan bir avuç İtalyan askeri, bir süre sonra savaşın kendilerini unuttuğunu fark eder… O filmin çekildiği ada, Kaş’ın tam karşısındaki Meis’tir. Peki savaşın bile unuttuğu bir kıyı nasıl bir yer olmalıydı?

Kaş’ın antik adı Antiphellos’tur; yani yukarıdaki Phellos şehrinin karşısındaki liman… Osmanlı zamanında bu ad Andifli’ye dönüşmüş, kasaba sonra bugünkü kısa adını almıştı. Denize bakan küçük Hellenistik tiyatro hâlâ yerinde, sokakların ortasında bekleyen Likya lahitleri de öyle. Burada bir lahdin etrafından dolanarak yola devam etmek kimseyi şaşırtmaz; ölüler ile yaşayanlar asırlardır aynı sokağı paylaşır…

Kasabanın batısında denize uzanan uzun bir parmak vardır: Çukurbağ Yarımadası. Yarımadanın ucundan bakınca Meis o kadar yakın görünür ki insan elini uzatsa dokunabileceğini sanır; oysa arada iki ayrı dil, iki ayrı bayrak ve asırların birikmiş hikâyeleri durur… Yine de sabah kahvesini Kaş’ta içip öğle yemeğini Meis’te yiyenler için bu mesafe, kısa bir tekne yolculuğundan ibarettir. Tarihin ayırdığını denizin birleştirmesi, Akdeniz’de pek de yeni bir hadise sayılmaz. Akşamüstü Meis’in kayalıkları kızıla boyanırken Kaş’ın limanında balıkçılar ağlarını toplar; iki kıyının ışıkları da neredeyse aynı anda yanar…

Kaçmakta olan herkese… Belki de kaçanların aradığı kıyı, iki yakanın birbirine bu kadar yakın durduğu yerdir. Bu kadraj; Çukurbağ’ın denize uzanan sırtını, Kaş limanının koyunu ve karşıda Meis’in kayalık siluetini gümüşe işliyor…