Osmangazi Köprüsü & Körfez Kolyesi

“Ya bir yol bulacağız, ya da bir yol açacağız.” Kartacalı Hannibal’e atfedilen bu söz, filleriyle Alpler’i aşmaya karar veren bir komutanın inadını anlatır. Peki bu sözün sahibinin hayatını, Alpler’den binlerce kilometre uzakta, İzmit Körfezi’nin kuzey kıyısında noktaladığını biliyor muydunuz? Romalılara teslim edilmek yerine zehri seçen Hannibal, bugünkü Gebze yakınlarındaki Libyssa’da son nefesini vermişti… Belki de bir yol açmanın bedelini en iyi o biliyordu.

Körfezin iki yakası ise asırlarca birbirine bakıp durdu. Kuzeyden güneye geçmek isteyenler ya körfezin ucundaki İzmit’e kadar dolanır ya da vapurlarla karşıya geçerdi. Güney kıyısından suyun içine doğru bir kum dili gibi uzanan Hersek Burnu, iki kıyıyı birbirine en çok yaklaştıran yerdi… O burnun da kendine göre bir hikâyesi vardır: Antik çağın Drepanon’u, İmparator Konstantin’in annesi Helena’nın doğduğu yer olarak bilinir; Konstantin burayı annesinin adıyla Helenopolis diye yeniden adlandırmıştı. Bir oğulun annesine verebileceği hediyelerin en büyüğü, anlaşılan, bir şehrin adıydı.

2016 yazında açılan Osmangazi Köprüsü ise bu kadim geçidi tek hamlede aştı. Dilovası tarafındaki ayaktan Hersek Burnu’na uzanan 1.550 metrelik orta açıklığıyla, açıldığı gün dünyanın en uzun asma köprülerinden biri oldu. İskelede saatleri bulan bekleyişler dakikalara indi; körfezin iki yakası, asırlar sonra ilk kez el sıkıştı…

Kadrajımız körfezin en dar yerini; kuzeyde Dilovası’nın tepelerini, güneyde denize uzanan Hersek Burnu’nu ve aradaki suyu gümüşün üzerinde yükseltiyor. Hannibal yol bulamayınca yol açmıştı; bu kıyılarda ise insanlar bir gün suyun üzerinden bir yol açmayı başardı… Belki de Libyssa’da yatan eski komutan, bunu duysa hafifçe gülümserdi.